12 jaar lang heb ik in deze bruine vilten stapschoenen rondgelopen.
Van mam en pap gekregen om te gaan wandelen in de Ardennen met “den hoop”, meegenomen en half misbruikt op kamp met de KSA, Schotse west highland way mee afgestapt, talloze hikes mee gedaan, en uiteindelijk de geest gegeven hier in het verre Australië. De Blue mountains waren er teveel aan.
So long salomons. You were without a doubt, the toughest pair of footwear I ever had.
Nu moet ik verder met het tegenovergestelde: een stel dure schijtschoenen die ne regendruppel nog niet kunnen verduren. Ik gebruik ze hier voor alles, inclusief draining. Ze zien af.
Laat ons eens zien wanneer ik op de sletsen verder moet. :)
hadden we er dan toch maar nieuwe moeten kopen :-p
BeantwoordenVerwijderenons moeder doet met momenten in haar broek ;-)
BeantwoordenVerwijderenblootvoets I say!
BeantwoordenVerwijderenHa die wop!
BeantwoordenVerwijderenIk dacht, ik zal eens kijken of de wop al iets geblogt heeft...
Tot hiertoe zeer indrukwekkende reis! Het ene vette verhaal na het andere! Af en toe eens stilstaan en proberen te beseffen waar je bent, terwijl wij onze frak hier afdraaien in een land zonder regering ;)
Nog veel bloggen! En veel foto's posten!
Hopelijk niet te veel last van al die natuurrampen ginder.
Hey Wopke, 't is daar precies wel de moeite. En vriendelijke gasten blijkbaar. Toffe verslagen en knappe fotookes. Keep it up. Groeten van je (ex)collegas van den BAS.
BeantwoordenVerwijderen